به ابتدای راه رسیدم ، چه شروعی آغاز کنم ، که تو را در مقصد بیابم ؟

مدیون مادرم هستم ؛ چون آمدن من را برای دیدن تو نیت کرد ؛

زمینی شدنم بی سابقه بود ، اما اکنون که آمدم ، به اجبار خاک را باید درید ...

زودتر ازین نمی توانستم بیایم ،

 خودت که می دانی راه آسمان تا زمین چقدر شلوغ و پر دود و غبار است ..

مدتیست از رسیدن من به این " آغاز " , میگذرد ...

هنوز همراهی برای گذر از این مسیر طولانی نیافتم

ولی امیدوارم ، تو دعایم کن

شب را نمی دانم به چه دلخوش کنم !؟

به تو اگر دلخوش باشد ، فکر نمی کنم تا صبح دوام آورد ..

به زیر نفسهای داغ و سریع خواهد مرد

شمعی با یادت شبانگاه روشن است ،

گاهی اگر دلت آن اطراف افتاد ، سجاده ای منتظر است ...