سلام ؛ حال من خوب است.

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور،.

که مردم به آن شادمانی بی اساس می گویند ... .

با این همه اگر عمری باقی بود ، طوری از کنار زندگی می گذرم،.

که نه دل کسی در سینه بلرزد، و نه این دل نا ماندگار بی درمانم ...

تا یادم نرفته است بنویسم :.

دیشب در حوالی خواب هایم، سال پر بارانی بود....

خواب باران و پاییز نیامده را دیدم،

دعا کردم که باز آید، با من کنار پنجره بماند،

باران می بارید،.

اما دریغ که رفتن، راز غریب این زندگیست،

او رفت پیش از آن که باران ببارد ....

می دانم، دل من همیشه پر از هوای تازه باز نیامدن است!.

انگار درون قلبم.

تعبیر همه رفتن ها، هرگز باز نیامدن است....

بی پرده بگویم :

چیزی نمانده است

گونه هایم از گرمی شراب  گر گرفته است، .

می خواهم تنها بمانم، در را پشت سرش بست،.

بی قرارم، می خواهم بروم، می خواهم بمانم ؟!.

هذیان می گویم ! نمی دانم....

میدانم خدا،.

نامه ام باید کوتاه باشد،.

ساده باشد، بی کنایه وبی ابهام،.

پس از نو می نویسم :.

سلام ! حال من خوب است،.

اما تو باور نکن ....