فِي مَدْرَسَةِ الحُبْ

در مدرسه عشق

علّمًني حُبّكِ أنْ أحْزَنْ

عشقت به من آموخت که چگونه غمگین شوم

وَأنَا مُحتاجٌ مُنذُ عُصورِلإمرأةٍ تَجْعلُُني أحْزَنْ

ومن از زمانهای دور محتاج بانویی بودم که مرا غمگین کند

لِامرأةٍ أبْكي فَوقَ ذِراعَيها مِثلَ العُصفورْ

زنی که در آغوشش همچون گنجشک بگریم

لِامرأةٍ تَجْمَعُ أجزائي , كَشظايا البلُّورِ المَكسورْ

زنی که بدن شکسته ام را همچون بلوری شکسته جمع کند

علَّمني حُبُّكِ سَيّدَتي أسْوَأ عَاداتي

بانوی من ، عشقت بدترین عاداتم را به آموخت

عَلَّمَني أفتَحُ فِنجاني فيْ الّليلةِ ألآفَ المَرَّاتِ

به من آموخت که فنجانم را در هر شب هزار بار بخوانم

وَاُجرِّبُ طِبَّ العَطَّارينَ وأطْرُقُ بابَ العرَّافاتْ

وطب عطاران را تجربه کنم،در خانه فالگیر ها را بکوبم

عَلَّمَني أخْرُجُ مِن بَيتي اُمَشِّطَ أرْصِفَةَ الطُرُقِاتْ

به من آموخت که از خانه خارج شوم و پیاده رو هارا شانه کنم

واُطَارِدَ وَجْهَكِ في الأمْطَارِ وفي أضْواءَ السَّيَّاراتْ

وصورتت را در باران و نور چراغهای ماشینها دنبال کنم

وَاُلَمْلِمُ مِنْ عَيْنَيْكِ مَلايِينَ النَّجْمَاتْ

و از میان چشمهایت میلیونها ستاره را بچینم

يامْرأةً دَوَّخَتِ الدُنيا, يا وَجَعي يَا وَجَعَ النَّايَات

ای بانوی من که جهان سر در گم کرده ای ، ای دردم ، ای درد آه هایم

--------------------

---------------------

أدْخَلني حُبُّكِ سَيِّدتي مُدُنَ الأحْزانْ

عشقت ای بانوی من ، مرا به شهرهای غم وارد کرد

وَ أنَا مِن قبلُكِ لمْ أدخُلْ مُدُنَ الأحْزانْ

و من قبل از آمدنت به وارد شهرهای غم نشده بودم

لَمْ أعرِف أبَداً أنَّ الدَّمعَ هُوَ الإنْسانْ

هرگز نمی دانستــم که اشک همان انسان است

أنَّ اللإنسانَ بِلا حُزنٍ ذِكرى إنسانْ

که انسان بدون غم فقط یادگاری از انسان است

---------------

---------------

عَلَّمني حُبُّكِ أنْ أتَصَرَّفَ كَالصِبيَانْ

عشقت به من آموخت که مثل بچه ها رفتار کنم

أنْ أرسِمَ وَجهَكِ بِالطَبْشورِ عَلي الحيطانْ

که با گچ روی دیوارها صورتت را نقاشی کنم

يَامرأةً قَلَبَتْ تاريخيْ

بانویی که تاریخ مرا زیرو رو کرد

إنّي مَذْبوحٌ فيكِ مِنَ الشِّريَانْ الَى الشِّريَانْ

من از رگ تا رگ در تو سر بریده ام

عَلَّمني حُبُُّكِ كَيْفَ الحُّبُ يُغَيِّرُ خارِطَةَ الأزْمَانْ

عشقت به من آموخت که چگونه عشق نقشه زمانها را تغییر می دهد

عَلَّمني أنّي حينَ اُحِبْ, تَكُفُّ الأرْضُ عَنِ الدَوَرانْ

عشقت به من آموخت که وقتی عاشق می شوم ، زمین از گردش باز می ماند

عَلَّمني حُبُّكِ أشْياءً مَا كَانَتْ أبَداً فِي الحُسبَْانْ

عشقت به من چیزهایی آموخت که هیچوقت در ذهن نبودند

فَقَرَئتُ أقَاصِيصَ الأطْفَالِ

پس قصه های کودکان را خواندم

دَخَلتُ قُصُورَ مُلوُكَ الجَانْ

و وارد قصر پادشاهان جن شدم

وَحَلِمْتُ بِأنْ تَتَزَوّجَني بِنْتُ السُّلطانْ

و خواب دیدم که دختر سلطان با من ازدواج میکند

تِلكَ العَينَاها أصْفي مِن مَاء الخُلجَانْ

همان که چشمهایش زلالتر از آب برکه است

تِلكَ الشَفَتاها أشْهَى مِن زَهرِ الرُّمّانْ

همان که لبهایش سرختر از سرخی انار است

وَحَلِمْتُ بِأنّي أخْطُفُها مِثْلَ الفُرْسانْ

و خواب دیدم که او را مثل اسب سواران می دزدم

وَحَلِمْتُ بِأنّي اُهْديِهَا أطْوَاقَ اللُؤلُؤِ وَ المَرْجَانْ

و خواب دیدم که گردنبدنی از الماس و صدف را به او هدیه می کنم

عَلَّمني حُبُّكِ يا سَيِّدَتي مَا الهَذَيَانْ

عشقت به من آموخت که هذیان چیست

عَلَّمني كَيفَ يَمُرُ العُمْرْ

به من آموخت که چگونه عمر میگذرد

وَ لَا تَأتي بِنْتُ السُّلْطَانْ

ولی دختر سلطان نمی آید